Χωρίς τίτλο…

Περασμενα μεσανυχτα και οι σκεψεις εχουν κανει το προσωπο της υγρο γεματο  δακρυα  λυπης  απογοητευσης και πικρας…

Αγαπησες με ολο σου το ειναι με την ψυχη σου,το μυαλο,το σωμα σου μα τελικα ουτε αυτα δεν φθανουν;;;

Δινεις τα παντα σε αυτον που λατρεψες που συντροφευσες χρονια,χρονια γεματα δυσκολιες,πονο,απωλειες……και εσυ εκει να κρατας γερα,εσυ ενα σαπιο καραβο ανεμοδαρμενο ταλαιπωρημενο μα παντα εκει κοντρα στις δυσκολιες και στις φουρτουνες να επιμενεις για το οτι θα ερθει η επομενη καλοκαιρια η θαλασσα θα γαληνεψει και ο ηλιος θα ζεστανει την πονεμενη ψυχη σου….

Αραγε η Αγαπη…αγαπη αληθινη γεματη ονειρα και μελλον δεν ειναι αρκετη;;;

Μαλλον οχι….

……………………………………………..

Μοιαζει σαν να περασαν δεκαετιες πολλες…

Μια ζωη που εχει γινει μια τυπικη καθημερινοτητα…ενα ονειρο μια ελπιδα να αποκτησεις ενα ακομα αγγελουδι αργοσβηνει……

Περιθωριο…..μοναξια ………και εσυ προστατιδα μανουλα μακρια,ψηλα….

Ενα τελευταιο τσιγαρο….να αργοκαιγεται οπως η ψυχη της….

Δεν το αξιζεις δεν αξιζες αυτη την ζωη και ομως την εχεις…….

Πρεπει να πολεμησεις ως το τελος εισαι γερο σκαρι αντεχεις το ξερεις….λιγο ακομα…..

Κλαψε θα απαλυνει η ψυχη σου………

καληνυχτα…

Βαρετά…

Εχω βαρεθει τα ιδια και τα ιδια…

Ξεχασα να καλημερισω…

Εφτασε και το Αγιο Πασχα….

Κατι πρεπει να αλλαξει,κακο πραγμα να βαριεσαι τα ιδια και τα ιδια..

εκει που εκπληρωνεις καποιο σκοπο αρχιζεις και ξανα πεφτεις..

Αυτη η αγωνια,η προσμονη για το αγνωστο για το μελλον τελικα ειναι τοσο γλυκα οσο και αν μας παιδευουν…

Καλημερα….

Καλή εβδομάδα…

Τωρα αν πω οτι πρεπει να σηκωσω κεφαλι θα ειμαι εγω η κακια…;;

Οχι οχι…

Απλα πραγματα ειναι και εμεις οι ιδιοι καταφερνουμε να τα κανουμε τοσο δυσκολα..

Και ολα ειναι αποτελεσματα της υπερβολικης καλοσυνης μας στο να αφηνουμε να πληγωνομαστε

για να μην πληγωθουν οι αλλοι και φθανουμε σε ενα σημειο ολοι να ειναι τελεια και εμεις…

ενα ματσο χαλια κυριολεκτικα..!!!

Ε ναι καιρος για να σηκωσουμε κεφαλι γιατι τελικα δεν αξιζει να θυσιαζεσαι ειδικα

για ψευτικους ανθρωπους για κενες ψυχες και υποκριτες….

Καλημεραααααααα…!!!!

Οχι ξανά…

Αβυσσος η ψυχη μας…θα πρεπε να το λεμε ποιο συχνα…

Υπαρχουν ανθρωποι που καταφερνουν μονο με πολυ λιγα

να μας αναστατωνουν και να κανουν τα παντα να τρεχουν με τρομερες ταχυτητες..!!

Τι και αν σε εχουν πληγωσει

εχουν ποδοπατησει με το ποιο ασχημο τροπο την ψυχη σου την οποια εσυ απλοχερα χαρισες…

εσυ συνεχιζεις να κανεις τα ιδια λαθη και να εισπραττεις μονο μερικες ακομα πληγες…

Δεν πρεπει να εισαι παντα τοσο καλη ψυχη και να θυσιαζεις τα παντα σου

για να δωσεις χωρις ποτε σου να παρεις κατι…

Ειναι τοσο αδικο …

Αραγε ποτε θα παψεις να εισαι ενα ακομα πιονι στην σκακιερα της ζωης…

ποτε θα καταλαβεις επιτελους

πως δεν υπαρχει μονο ασπρο

αλλα και μαυρο..;;

Πάει ο παλιός ο χρόνος….

Παει και ο παλιος χρονος,ενας χρονος γεματος πολλες εντασεις ανεβοκατεβασματα

χαρες,λυπες και με μια γαρνιτουρα με ποικιλα συναισθηματα..!!

Αν και οι ταλαιπωριες ηταν πολλες

το τελος του ηταν τοσο ομορφο που θα μπορουσα να πω

πως ολα τα ασχημα οπου ειχαν συμβει

κατα την διαρκεια της χρονιας που περασε ειχαν σβηστει απο την μνημη μου..

Ελπιζω να εχει η νεα χρονια πολλα θετικα στοιχεια

με λιγοτερες ταλαιπωριες ψυχικες αλλα και σωματικες..

Το ποιο ομορφο απο ολα ειναι πως εχω και παλι κοντα μου

ενα ανθρωπο που λατρεψα με ολο μου το ειναι

μα που αθελα του με πληγωσε οσο δεν με ειχε πληγωσει ποτε κανεις…

Μα ολες οι πληγες επουλωνονται τι κι αν μενουν μερικα σημαδια…

Ειναι σημαντικο να ξερουμε να συγχωρουμε και να δινουμε δευτερες ευκαιριες

αν οχι παντα καποιες φορες αξιζει να το κανουμε

ελπιζοντας πως δεν θα αδικηθουμε ξανα

και πως θα εχουμε κανει οτι καλυτερο

πανω απο ολα για εμας τους ιδιους και μετα για τους γυρω μας…

Σε ευχαριστω που εισαι κοντα μου…

Καλη μας χρονια…..

καλή Χρονιά…

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!

ΕΛΠΙΖΩ ΟΠΩΣ ΣΕ ΜΕΝΑ ΕΤΣΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΟΜΟΡΦΗ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ…..

Ενα χάδι…

Χειμωνας ξανα βροχερος και οπως παντα η αγαπημενη της εποχη,ισως γιατι με την βροχη κανεις δεν μπορει να διακρινει τα δακρυα της που κυλουν αμεριμνα στο παγωμενο απο το κρυο προσωπο της…

Της λειπουν στιγμες αγαπης στιγμες στοργης και ζεστασιας,αραγε θα της επιτραπει ποτε στο μελλον απο την ζωη να τα αποκτησει ξανα..;;

Ισως ναι ισως και οχι…

Κανεις δεν μπορει να ξερει το αυριο…προσπαθουμε μεσο του σημερα να δημιουργησουμε ενα καλυτερο αυριο,καλυτερο απο το παρελθον.

Μα παντα μετα την βροχη ενα ουρανιο τοξο ξεπροβαλει να την  μεθυσει  με τα χρωματα του,ενα χαδι στην ταλαιπωρη ψυχη της ενα χαδι να γιατρεψει πληγες,παρελθον και παρον να δωσει μια νοτα ομορφιας για ενα καλυτερο αυριο…

Καλημέρα….

Παει καιρος και η γωνιτσα μου σιγουρα θα νοιωθει μοναξια….

Πλησιαζουν μερες γιορτινες…

μερες αγαπης και ζεστασιας….

καιρος λοιπον να την στολισω ξανα….

με σκεψεις ταξιδια και συναισθηματα…

The wall…

Αραγε γιατι κανεις δεν συμβιβαζετε με τιποτα;;

Γιατι πρεπει παντα να ειμαστε λιγο απο το ενα λιγο απο το αλλο;;

Εισαι καλος,γλυκος,ανεκτικος και ολοι σε αγαπανε διοτι πας με τα νερα τους..με τα πιστευω και τα θελω χωρις ομως να σκεφτουν τα δικα σου θελω…τις δικες σου αναγκες,τις επιθυμιες και οτι εσυ αναζητας.

Οταν ομως παυεις να εισαι το ρομποτακι το ανδροειδες που ολοι επιθυμουν τοτε ξαφνικα ολα αλαζουν…

Γινεσαι ο κακος,ο ακαρδος,ο μισητος…

Αυτος που ολοι αποριπτουν μιας και δεν ανηκει στα δικα τους ιδεωδη και πιστευω…

Εχω βαρεθει να γινομαι το προσωπο το οποιο ολοι θελουν να λειτουργει συμφωνα με πιστευω αλλων…

Και να που σηκωνεις κεφαλι χτυπας το χερι στο τραπεζι και λες τελος…!!!!

Ομως συνεχιζεις μονος…τελικα ποιο ειναι το ποιο καλο,ποιο ειναι αυτο που θα σε κανει να νοιωσεις ομορφα…

Το να ζεις συμφωνα με τα πιστευω και τροπο ζωης αλλων ή συμφωνα με αυτα που εσυ επιθυμεις…;;

Και ξαφνου ανακαλυπτεις πως εχεις ενα τειχος μπροστα σου.Ενα τειχος  με το οποιο προστατευεις εσενα τα πιστευω και τις απο ψεις σου….

Μπορει να εισαι το μαυρο προβατο και ο ποιο μισητος αλλα τα εχεις καλα με εσενα…πιστευεις πως κανεις το σωστο και αυτο που θα σε αφηνει να πορευεσαι χωρις τυψεις και αμφιβολιες…

…………………………………………………….

Ένα κλαδάκι…

Μερες ταλαιπωρειται απο τα διαφορα,δουλεια οικογενεια,πιεση…

Πολυ πιεση και τιποτα θετικο για την ιδια…

Το προσφατο ταξιδι της ειχε καταληξη τοσο αρνητικη τοσο μαυρη…μαυριλα παντου…

Το ποιο ασχημο ειναι πως τα παντα γινονται βαση κανονων βαση των πρεπει και οχι γιατι η ιδια το επιθυμει γιατι η ιδια θελει να κανει αυτο που λατρευει αυτο για το οποιο θελει πραγματικα να ζησει!!!

Ερχονται οι στιγμες που καταρεει αλλα δεν το δειχνει στους αλλους τουλαχιστον προσπαθει να μην το δειξει..

Αλλο ενα αντιο αλλος ενας αποχωρισμος και μια μαχαιρια ερχεται να προστεθει στην τραυματισμενη ψυχη της.

Ματαια προσπαθω να την κανω να καταλαβει πως δεν αξιζει να σκορπαει την ψυχη της,το ειναι της…

Μακαρι να μπορουσα να της δωσω να καταλαβει πως αξιζει τοσα πολλα…ομως δεν με ακουσε ποτε της και σιγουρα δεν προκειται να το κανει τωρα..μετα απο τοσα χρονια…

Ειναι σαν ενα κλαδακι στο ποταμι,που κυλαει και το περνει μαζι του,αλλες φορες σε γαληνια και ηρεμα νερα και αλλοτε σαν σε καταλκυσμο απο  αγριεμενα και θολα νερα να το ταλαιπωρει χτυποντας το στα βραχια…

Μονο που τα γαληνια και ηρεμα νερα δεν κρατουν πολυ ειναι μονο για λιγο…

Ποσο θα θελε να μεινει εκει κλαδακι στην οχθη του ποταμου να φλερταρει με το φλοισβο και τα βοτσαλακια….με τις πινελιες του ηλιου να χαμογελαει οπως μοναδικα αυτη ξερει…..