
Περασμενα μεσανυχτα και οι σκεψεις εχουν κανει το προσωπο της υγρο γεματο δακρυα λυπης απογοητευσης και πικρας…
Αγαπησες με ολο σου το ειναι με την ψυχη σου,το μυαλο,το σωμα σου μα τελικα ουτε αυτα δεν φθανουν;;;
Δινεις τα παντα σε αυτον που λατρεψες που συντροφευσες χρονια,χρονια γεματα δυσκολιες,πονο,απωλειες……και εσυ εκει να κρατας γερα,εσυ ενα σαπιο καραβο ανεμοδαρμενο ταλαιπωρημενο μα παντα εκει κοντρα στις δυσκολιες και στις φουρτουνες να επιμενεις για το οτι θα ερθει η επομενη καλοκαιρια η θαλασσα θα γαληνεψει και ο ηλιος θα ζεστανει την πονεμενη ψυχη σου….
Αραγε η Αγαπη…αγαπη αληθινη γεματη ονειρα και μελλον δεν ειναι αρκετη;;;
Μαλλον οχι….
……………………………………………..
Μοιαζει σαν να περασαν δεκαετιες πολλες…
Μια ζωη που εχει γινει μια τυπικη καθημερινοτητα…ενα ονειρο μια ελπιδα να αποκτησεις ενα ακομα αγγελουδι αργοσβηνει……
Περιθωριο…..μοναξια ………και εσυ προστατιδα μανουλα μακρια,ψηλα….
Ενα τελευταιο τσιγαρο….να αργοκαιγεται οπως η ψυχη της….
Δεν το αξιζεις δεν αξιζες αυτη την ζωη και ομως την εχεις…….
Πρεπει να πολεμησεις ως το τελος εισαι γερο σκαρι αντεχεις το ξερεις….λιγο ακομα…..
Κλαψε θα απαλυνει η ψυχη σου………
καληνυχτα…













