To σπίτι στην καρδιά…
Οι αγριες φλογες εκαναν σταχτι το σπιτι που γεννηθηκα.
Τοτε, μπηκα σε ενα καραβι καταχρυσο για να σκορπισω τον πονο μου.
Πηρα το σκαλισμενο μου φλαουτο και ειπα ενα τραγουδι στο φεγγαρι,
ομως αυτο πονεσε και κρυφτηκε πισω απο ενα συννεφο…
Γυρισα στο βουνο και καθολου δεν με ανακουφισε…
Μου φαινεται πως ολες οι παιδιαστικες χαρες μου ειχαν καει στο σπιτακι μου.
Λαχταρισα να πεθανω,
εσκυψα πανω απο την θαλασσα…
Την στιγμη εκεινη μια γυναικα περνουσε μεσα σε μια βαρκα.
Μου φανηκε πως ειδα το φεγγαρι να καθρεπτιζεται στο νερο….
Αν ηθελε θα ξαναχτιζα το σπιτακι στην καρδια της….
Μαρία Κ.
Ωραιο σπιτι..στπιτι της καρδιας
Καντυ μου χαθηκαμε…..την καλησπερα μου..!!
Ναι ειναι ενα δικο μου ”σπιτακι”…
Αχ… εσύ θέλεις να το ξαναχτίσεις;
Τα τούβλα δικά μου, οκ;
Το σπίτι της καρδιάς θα έχει τις καλύτερες αντοχές και θα είναι το πιο όμορφο!!!
@ Eρωτακι μου ισως…..
@ Σταλιτσα μου παλι σε εξοδα θα μπεις???
@ Λαχανακι μου ετσι λεω και εγω αλλα δεν ξερω αν τα καταφερω..!!!
Φυσικά & θα τα καταφέρεις μάτια μου, άλλωστε στο πείσμα, την αποφασιστικότητα & τη θέληση για καινούρια ξεκινήματα είχες τον καλύτερο δάσκαλο: τη γλυκιά σου μανούλα! Και να το φτιάξεις πιό όμορφο από το άλλο…
Φιλάκια καλή μου!
Ηλιαχτιδα μου ετσι λεω και εγω πως θα τα καταφερω …..
Πολλα φιλια ματια μου.
γνωριζει καποιος ποιος τραγουδαει αυτο το τραγουδι? εννοω με αυτους τους στιχους που αναφερονται πιο πανω
ευχαριστω